Aşağıdakiler eksiksiz ve pratik bir yargılama yöntemi ve sürecidir:
I. Amaç Araç Ölçümü (Veriye- Odaklı Yargı)
Bu, insan gözünün ve ışığın subjektif etkisini ortadan kaldırmak için kullanılan en bilimsel ve tarafsız yöntemdir.
Temel Araç: Kolorimetre
Kolorimetre, renk farklılıklarını değerlendirmek için çeşitli temel parametreler sağlar:
1. ΔE - Toplam Renk Farkı Değeri
Bu, standart numune ile test numunesi arasındaki genel renk farkını temsil eden en önemli göstergedir.
Değerlendirme Kriterleri (Genellikle Sektörde Kullanılır, Müşteri Gereksinimlerine Göre Özel Ayarlamalar Gerekir):
ΔE < 0,5: Son derece küçük fark, çıplak gözle neredeyse algılanamaz. Mükemmel maç.
0,5 < ΔE < 1,0: Küçük fark, muhtemelen belirli aydınlatma koşulları altında deneyimli gözlemciler tarafından fark edilebilir. İyi eşleşme, genel olarak kabul edilebilir.
1,0 < ΔE < 2,0: Yan yana-karşılaştırıldığında-sıradan tüketicilerin muhtemelen fark edebileceği gözle görülür fark.
ΔE > 2,0: Önemli renk farkı, genellikle kabul edilemez. 2. ΔL, Δa, Δb - Bireysel Renk Farkı Değerleri
Tek başına ΔE'ye bakmak yetersizdir, çünkü size rengin tam olarak nerede "kapalı" olduğunu söylemez. Bireysel renk farkı verileri düzeltme için kesin talimatlar sağlar:
ΔL (Açıklık Farkı): `+` daha beyaz/daha açık tonu, `-` ise daha koyu/daha koyu tonu belirtir.
Δa (Kırmızı-Yeşil Fark): `+` kırmızımsı bir tonu, `-` ise yeşilimsi bir tonu belirtir.
Δb (Sarı-Mavi Farkı): `+` sarımsı bir tonu, `-` ise mavimsi bir tonu belirtir.
Uygulama: ΔE sınırı aşarsa, renk uzmanları ΔL, Δa ve Δb'yi analiz ederek formülü düzeltmek için hangi renklendiricilerin ekleneceği veya çıkarılacağına karar verebilir. Örneğin, +2.5'nin Δb'si numunenin çok sarı olduğunu, sarı renklendiricilerin azaltılmasını veya tamamlayıcı mavi renklendiricinin arttırılmasını gerektirdiğini gösterir.
Cihaz Ölçümü için Temel Operasyonel Noktalar:
Numune Hazırlamanın Standardizasyonu: Test numunesinin hazırlama koşulları (enjeksiyon sıcaklığı, basınç, süre, kalınlık vb.) standart numunenin hazırlama koşullarıyla tamamen tutarlı olmalıdır; aksi takdirde karşılaştırılabilirlik yoktur.
Cihaz Kalibrasyonu: Kolorimetre ölçümden önce kalibre edilmelidir.
Çok-Noktalı Ölçüm: Numunenin farklı yerlerinde 3-5 nokta ölçün ve eşit olmayan malzeme dağılımının veya yüzey kusurlarının etkisini önlemek için ortalama değeri alın.
II. Subjektif Görsel Değerlendirme (Görsel Doğrulama)
Cihaz ölçümü esastır ancak nihai ürün insan tarafından görülebilmektedir, bu nedenle görsel değerlendirme vazgeçilmezdir.
Temel Prensip: Standart bir ışık kaynağı altında karşılaştırın.
1. Standart Işık Kaynağı Kutusu Kullanın:
Amaç: Metamerizmi (yani renklerin bir ışık kaynağı altında eşleşip diğerinde eşleşmemesi) ortadan kaldırmak.
Işık Kaynağı-Gözlemlenmelidir:
D65: Ortalama gün ışığını simüle eder ve en önemli referans ışık kaynağıdır.
84 TL: Avrupa ve Asya'da yaygın olarak kullanılan ticari floresan lambalar (soğuk beyaz ışık).
CWF: Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygın olarak kullanılan ticari floresan lambalar (sıcak beyaz ışık).
UV: Floresan beyazlatıcı maddeleri veya floresan pigmentleri kontrol etmek için kullanılan ultraviyole ışık.
A Işık Kaynağı: Sıcak sarı ışık altında renk performansını gözlemlemek için kullanılan ev tipi akkor lamba.
Yöntem: Standart numuneyi ve test numunesini yan yana bir ışık kutusuna yerleştirin ve rengin tüm ışık kaynakları altında tutarlı kalıp kalmadığını görmek için farklı ışık kaynakları altında gözlemleyin. Belirli bir ışık kaynağı altında belirgin bir renk farklılığı varsa, bu bir metamerizm sorununa işaret eder ve formülün ayarlanması gerekir.
2. Gözlem Açısı
Sıradan renkler için 45 derece/0 derece (ışık kaynağının 45 derecede gelmesi, insan gözünün dik olarak gözlemlenmesi) veya 0 derece/45 derece geometrik koşulları kullanın.
Metalik renkler, sedefli renkler ve diğer efekt renkleri için, açıya-bağlı renk değişimi etkisinin standart örnekle tutarlı olup olmadığını görmek amacıyla gözlem açısının değiştirilmesi gerekir.
3. Örnek Yerleştirme
Doğrudan karşılaştırma için standart numuneyi ve test numunesini hiçbir boşluk kalmayacak şekilde yan yana-sıkıca-yerleştirin.
Konumlarını değiştirin ve farklı açılardan tekrar tekrar gözlemleyin.
III. Kapsamlı Yargı Süreci (Standart İşletim Prosedürü)
Bu süreci kolorimetrik doğruluk konusunda kesin bir karar vermelidir:
1. Numune Hazırlama: Standart proses koşullarına göre test edilecek renklendiriciyi kullanarak bir numune hazırlayın.
2. Durum Tedavisi: Test numunesini ve standart numuneyi, stabil olmalarını sağlamak için bir süre boyunca aynı ortama (sıcaklık, nem) yerleştirin.
3. Ön Görsel İnceleme: Önemli farkları kontrol etmek için doğal ışık veya standart bir ışık kaynağı altında hızla inceleyin.
4. Cihaz Ölçümü: Spesifikasyonlara göre çok-noktalı ölçümler gerçekleştirmek ve ΔE, ΔL, Δa ve Δb değerlerini kaydetmek için bir kolorimetre kullanın.
5. Veri Analizi:
ΔE ve tüm diferansiyel değerler müşterinin-gerekli tolerans aralığı dahilindeyse (örneğin, ΔE < 1,0), bir sonraki adıma geçin.
Renk sapması kabul edilebilir aralığı aşarsa, ΔL, Δa ve Δb değerlerine göre renk sapmasının yönünü analiz edin, formül ayarlaması için renk uzmanına geri bildirim sağlayın ve ardından 1. adıma dönün.
6. Çoklu-ışık kaynağı görsel değerlendirmesi: Standart bir ışık kaynağı kutusunda, renk farkı veya metamerizmin olmadığını doğrulamak için farklı ışık kaynakları arasında geçiş yapın.
7. Nihai karar:
Cihaz verileri nitelikli + Çoklu-ışık kaynağı görsel değerlendirmesi nitelikli=Doğru renk eşleme.
Bunlardan herhangi biri uygun değilse yeniden ayarlama yapılması gerekir.
